Staje się to możliwe

„Staje się to możliwe dzięki działaniu elastycznej muskulatury miednicy (tabl. III) oraz nieelastycznemu aparatowi więzadłowemu, który utrzymuje i wspiera narządy miednicy.
Aparat więzadłowy składa się z dwóch więzadeł szerokich (ligamenta lala), któro spełniają rolę aparatu wieszadłowego. Zawierają one nieco włókien mięsnych i składają się z podwójnej fałdy otrzewnej, biegnącej od macicy do bocznych ścian miednicy małej, obejmując po obu stronach jajniki i ja
6 — Małżeństwo doskonało
jowody. Funkcję aparatu podporoweqo spełniają przeda wszystkim więzadła główne (ligamenlu cardinalia), wiązadła krzyżowomaciczne oraz powiezie łonowoszyjkowe. Te ostatnie tworzą część tkanki łącznej występującej w całej miednicy i podpierającej znajdujące się w niej ważne narządy. Macica pozostaje na dodatek w swoim położeniu dzięki własnemu ciężarowi oraz wiązadłom obłym, które przyciągają ją do przodu.
Elastyczność tkanki może zostać łatwo uszkodzona, gdy aparat wieszadłowy zostanie rozciągnięty poza granice swej elastyczności. Dlatego szczególnie ważne jest, aby przeciwdziałać przekroczeniu tej granicy. Można to osiągnąć poprzez podpieranie dna miednicy, do której przyciskane są jej trzewia przez tłocznię brzuszną. Aby więc utrzymać narządy miednicy w ich normalnym położeniu, potrzebne są dwa czynniki nic uszkodzony aparat wieszadłowy i nie naruszony, silny aparat podporowy (tzn. silna mięśniówka dna miednicy). Obydwa te czynniki muszą ze sobą współpracować, aby utrzymać trzewia miednicy w nie naruszonym stanie.“(1)