W dniu 28 marca 1849

„W dniu 28 marca 1849 r. Zgromadzenie uchwaliło konstytucję państwa ogólnoniemieckiego jako cesarstwa opartego na demokratycznych instytucjach, z rządem odpowiedzialnym przed parlamentem. Konstytucja przewidywała zniesienie przywilejów i tytułów stanowych oraz znosiła przeżytki feudalne. Koronę cesarską zaproponowano królowi Prus Fryderykowi Wilhelmowi IV, ale ten odrzucił propozycję („Nie chcę podnosić korony z błota").
Konstytucję uznało większość państw niemieckich, lecz odrzuciły największe Prusy, Austria, Hannower, Wirtembergia i Saksonia. W obronie konstytucji wystąpiły masy ludowe (4 maja 1849 r.) w Dreźnie i we Wrocławiu. Ruch objął również miasta nadreńskie. Na pomoc rewolucjonistom spieszyli ochotnicy z różnych państw niemieckich (z Polski Ludwik Mierosławski). Dopiero interwencja pruska zdołała pokonać powstańców w Palatynacie i Badenii.
Parlament frankfurcki próbował reaktywować swą działalność w stolicy Wirtembergii Stuttgarcie, lecz został przez rząd wirtemberski rozpędzony (18 czerwca 1849r.)
W 1850 r. pod naciskiem Austrii, wspieranej przez Rosję reaktywowano Związek Niemiecki w jego dawnej postaci. Tym samym zostały przekreślone dążenia narodu niemieckiego i jego ofiary z lat 18481849.“(9)