Zresztą wspomniane sprawy

„Zresztą wspomniane sprawy o posiadanie mogły być na podstawie zeznań przysięgłych rozstrzygnięte na miejscu przez wysłanych w teren członków kurii królewskiej, którym król oprócz kontroli nad urzędnikami lokalnymi przekazywał również sprawy sądowe. Te ich funkcje sądowe wysunęły się później na plan pierwszy.
Ochrona prawa własności i posiadania, którą wprowadziły reformy Henryka II, dotyczyła wyłącznie ziemi wolnej, a nie poddańczej ziemi chłopskiej. Wysunięcie w procesie zarzutu, że ziemia, o którą spór się toczył, jest chłopska (e.rceptżo villenagii), pozbawiało ją ochrony ze strony sądownictwa królewskiego.
Charakteryzując reformy sądowe Henryka II uczony radziecki E. Kosminski podkreśla, że „reformy sądowe Henryka II były niewątpliwie doniosłym krokiem na drodze wzmocnienia władzy
królewskiej. Wprowadziły bowiem do postępowania sądowego nowe formy procesowe, które do tej pory były prerogatywą królewską. Stworzyły one bardziej pewne gwarancje przywrócenia naruszonych praw, niż to miało miejsce w sądach setni i hrabstw oraz w kuriach feudalnych. Jednakże dobrodziejstwa nowych form procesowych nie były dane całej ludności. Większa jej część pozbawiona była możności korzystania z nich. Przepis o exceptio villenagii czynił nowe sądy niedostępnymi dla chłopów pańszczyźnianych (wilanów). Płatność postępowania sądowego, opłata za breve królewskie czyniła je dostępnymi tylko dla jako tako zamożnych. Klasowy charakter reformy rzuca się w oczy".“(15)